Πρακτικές Δραστηριότητες και Προβλήματα Διαχείρησης Ανησυχίας & Άγχους
Θυμηθείτε, η αναπηρία είναι μια εξαιρετικά εξατομικευμένη υπόθεση. Άτομα με την ίδια αναπηρία μπορεί να έχουν πολύ διαφορετικές δυνατότητες ή και ανάγκες, ώστε να είναι πάντα καλύτερο να συζητήσετε άμεσα με το άτομο με αναπηρίες, οποιοδήποτε προσαρμογές στην πράξη, στο περιβάλλον ή στον εξοπλισμού του και όχι κάνοντας υποθέσεις για το ποιες μπορεί να είναι οι κατάλληλες προσαρμογές.
Το άγχος και η ανησυχία αποτελούν θεμελιώδη ανθρώπινα συναισθήματα. Κάποιοι ισχυρίζονται ότι γίνονται ορατά μόνο όταν ένα άτομο τα βιώνει σε έντονο βαθμό. Ωστόσο, πολλοί άνθρωποι συνηθίζουν σε καταστάσεις διαφορετικής έντασης άγχους και ανησυχίας.
Η ανησυχία αποτελεί μια φυσιολογική κατάσταση και μπορεί να προσφέρει μεγάλη βοήθεια σε καταστάσεις άγχους. Η ώθηση της αδρεναλίνης και νεύρων, βοηθούν το άτομο σε αγχώδεις καταστάσεις είτε να παλέψει είτε να τα παρατήσει. Ωστόσο, η ανησυχία θεωρείται μη φυσιολογική σε περιπτώσεις που:
-
δεν συμβαδίζει με την αγχώδη κατάσταση,
-
συνεχίζει να υφίσταται όταν η αγχώδης κατάσταση έχει περάσει ή το άγχος είναι πλέον μηδαμινό,
-
εμφανίζεται χωρίς προφανή λόγο, όταν δεν υπάρχει κάποια αγχώδης κατάσταση.
Αυτό που προκαλεί άγχος σε ένα πρόσωπο, μπορεί να είναι κάτι που για κάποιον άλλο να είναι η αγαπημένη δραστηριότητα. Επίσης ποικίλλει εξίσου και οι τρόποι με τους οποίους οι άνθρωποι βρίσκουν ανακούφιση από το στρες.
Κατά τη διδασκαλία αυτών που γίνονται αγχώδεις, ο εκπαιδευτικός θα πρέπει να προσπαθήσει να τους βοηθήσει να προσδιορίσουν τα στοιχεία του εργαστηρίου που προκαλεί το στρες και το άγχος, και εάν είναι δυνατόν να τροποποιήσει την πρακτική εργασία για την ελαχιστοποίηση του στρες. Για παράδειγμα, για κάποιον που έχει αγοραφοβία, αντί να διεξαγάγει έρευνα πρόσωπο με πρόσωπο μέσα στην πόλη, στα πλαίσια μαθημάτων για τον τουρισμό και την αναψυχή, μπορεί να κάνει τηλεφωνικές έρευνες.
Το σημαντικό για τους εκπαιδευτικούς είναι να θυμόνται ότι το άγχος υπάρχει, όταν κάποιος δεν αισθάνεται στον έλεγχο της κατάστασής τους ή του περιβάλλοντος. Μιλώντας με τον φοιτητή για τον εντοπισμό του τι ακριβώς προκαλεί το αίσθημα αυτό, μπορούν να καταλήξουν σε συμφωνία σχετικά με το τι ρεαλιστικά θα κάνει ο μαθητής, ώστε να έχει περισσότερο τον έλεγχο και να είναι πιο άνετα με την πρακτική εργασία του.
