Ορισμός Αναπηρίας

Οι εκπαιδευτικοί συχνά αναρωτιούνται για τη φύση των προβλημάτων και των δυσκολιών, τα οποία θα παρουσιάσουν οι ανάπηροι άνθρωποι, και μπορούν εύκολα να υποτιμήσουν τις ικανότητες του κάθε μαθητή. Στην πραγματικότητα, η πλειοψηφία των ανάπηρων μαθητών καταφέρνει να υπερκεράσει τυχόν εκπαιδευτικά προβλήματα, δεδομένου ότι ο εκάστοτε εκπαιδευτικός διαθέτει ενόραση και κατανόηση στο μάθημά του. Οι εκπαιδευτικοί και οι σύμβουλοι δεν χρειάζεται να είναι ειδικοί στην ειδική αγωγή, για να πετύχουν θετικά αποτελέσματα. Απαιτείται μόνο να διαθέτουν μια κοινή αίσθηση προσέγγισης των προβλημάτων και να γνωρίζουν που να απευθυνθούν για περαιτέρω βοήθεια και εξειδίκευση.

Το ανάπηρο άτομο αποτελεί συνήθως την καλύτερη περίπτωση ατόμου για κάποιον, ο οποίος προσπαθεί να κατανοήσει ποιες είναι οι ανάγκες του και ποιες πιθανές λύσεις υπάρχουν ή μπορεί να δημιουργηθούν. Εξάλλου, ένας ανάπηρος μαθητής, ο οποίος έχει κατορθώσει να ανελιχθεί στην ανώτερη εκπαίδευση, βιώνει καθημερινά την εμπειρία να ζει με την ανικανότητά του και να ξεπερνά τα προβλήματά του. Επίσης, ένας εκπαιδευτικός θα μπορέσει να κατανοήσει τρόπους αποτελεσματικότερης μάθησης για τους ανάπηρους μαθητές. Στην πραγματικότητα, το σημείο αιχμής δεν είναι ούτε η φύση, ούτε η αιτία της ανικανότητας του ατόμου, αλλά το είδος της υποστήριξης που απαιτείται, έτσι ώστε το άτομο να γίνει ικανό και να αναπτύξει τις ικανότητές του στην ίδια έκταση με τους άλλους.

Ένα άλλο σημαντικό σημείο είναι, ότι οι άνθρωποι με παρόμοια προβλήματα δεν έχουν απαραίτητα και παρόμοιες ανάγκες. Ένας μαθητής με προβλήματα όρασης μπορεί να είναι ικανός να τα καταφέρει σε ένα εργαστηριακό τμήμα, ενώ κάποιος άλλος μπορεί να θεωρήσει την όλη κατάσταση ιδιαίτερα αγχωτική. Δυο μαθητές με προβλήματα κινητικότητας μπορεί επίσης να έχουν διαφορετικές ανάγκες (ο ένας μπορεί να κινείται με αναπηρική καρέκλα, ενώ ο άλλος με πατερίτσες). Οι ειδικές λεπτομέρειες της αναπηρίας, όπως προσωπικότητα, ηλικία, προτιμήσεις, εμπειρίες, κίνητρα και διάστημα χρόνου με την ανικανότητα, όλα αυτά διαδραματίζουν πρωταγωνιστικό ρόλο στην απόδοση του μαθητή.

πίσω στην αρχή

Εκφράσεις και Αναπηρία

Οι ανάπηροι άνθρωποι παρουσιάζονται ιδιαίτερα ευαίσθητοι στις αρνητικές έννοιες κάποιων εκφράσεων. Κάποια μη ανάπηρα άτομα μπορεί να εκφράσουν απρεπώς αυτό το ενδιαφέρον για τη γλώσσα ως πολιτική ορθότητα ή ευγένεια, εντούτοις, η γλώσσα μεταφέρει ισχυρά μηνύματα και μπορούν να οδηγήσουν σε λανθασμένους ισχυρισμούς, οι οποίοι υποτιμούν τον άνθρωπο και θίγουν τα δικαιώματά του. Αποτελεί βοηθητική πρακτική η σωστή επιλογή των λέξεων και η ενθάρρυνση όλων των μαθητών να είναι ευαίσθητοι στη χρήση της γλώσσας τους. Η παρακάτω λίστα είναι δυναμική και αλλάζει τη θέση μας και τις πεποιθήσεις μας έναντι των ανάπηρων ατόμων:

πίσω στην αρχή

Κανόνες Καλής Συμπεριφοράς

• Αποφυγή προσαρμογής ετικετών σε ανθρώπους με ή χωρίς αναπηρία. Μην κάνετε υποθέσεις για την παρουσία ή την απουσία της βλάβης, καθώς μερικοί άνθρωποι έχουν κρυφές ασθένειες, όπως επιληψία ή άσθμα. Οι ιατρικές ετικέτες είναι ανεπιθύμητες και παραπλανητικές καθώς δυο άνθρωποι με το ίδιο πρόβλημα δεν είναι όμοιοι. Οι ιατρικές ετικέτες δεν παρέχουν καμία πληροφορία για το άτομο και τείνουν να ενισχύουν τα στερεότυπα των ανθρώπων με αναπηρία ως ασθενείς, αδύναμους και εξ ολοκλήρου εξαρτημένους από την ιατρική επιστήμη.
• Η αναφορά σε κάποιο άτομο με τους όρους μιας κατάστασης μειώνει την ίδια τη φύση του ανθρώπου. Μην μιλάτε για έναν επιληπτικό ή ένα δυσλεκτικό-είναι προτιμότερο να λέμε αυτή έχει επιληψία/ αυτός έχει δυσλεξία.
• Αποφυγή της λέξης ανίκανος σαν ουσιαστικό (οι ανίκανοι), καθώς δηλώνει μια ομοιογενή ομάδα, ξεχωριστή από την υπόλοιπη κοινωνία. Καθένας είναι ξεχωριστός και φυσικά οι άνθρωποι με αναπηρίες δεν συνιστούν μια ξεχωριστή ομάδα.
• Συμπεριφερθείτε στους ενήλικες με τον τρόπο που τους αρμόζει και μην μιλάτε συγκαταβατικά απέναντι στους μαθητές.
• Προσφέρετε βοήθεια σε κάποιο άτομο με αδυναμία αλλά, πριν να βοηθήσετε, περιμένετε μέχρι η προσφορά σας να γίνει αποδεκτή. Μην υποθέσετε ότι γνωρίζετε τον καλύτερο τρόπο για να βοηθήσετε, ακούστε οποιεσδήποτε οδηγίες έχει να σας πει το συγκεκριμένο άτομο.

• Μην δείχνετε σε δύσκολη θέση όταν χρησιμοποιείτε κοινές εκφράσεις, όπως βλέπω τι εννοείς, το οποίο μπορεί να σχετίζεται με την αναπηρία ενός προσώπου.

• Διατηρήστε οπτική επαφή και μιλήστε ευθέως στο ανάπηρο άτομο ο ίδιος παρά μέσω κάποιου τρίτου ατόμου.
• Επιλέξτε την κατάλληλη φυσική επαφή με τους ανάπηρους ανθρώπους με τον ίδιο τρόπο που θα κάνατε και με οποιοδήποτε άλλο.

πίσω στην αρχή