Η Amanda είναι μια έξυπνη και όμορφη νέα γυναίκα, η οποία απέτυχε στα μαθηματικά για το GCSE (από την δευτεροβάθμια εκπαίδευση στη τριτοβάθμια) αλλά πήρε καλούς βαθμούς σε επίπεδο «Α» και γράφτηκε σε κολλέγιο προκειμένου να κάνει μαθηματικά για να διαγωνιστεί ξανά. Θέλει α αποκτήσει τα προσόντα προκειμένου να ακολουθήσει το όνειρο της, να γίνει δασκάλα. Στην Amanda εντοπίστηκε ελλειμματική προσοχή/ADHD από την ηλικία των οκτώ ετών. Πριν από αυτό, ήταν συχνά το πρόβλημα στην τάξη και χαρακτηρίστηκε ένα άτακτο παιδί. Η Amanda πολύ εύκολα διασπούσε τη προσοχή της, είχε σύντομη διάρκεια προσοχής και είχε δυσκολία να θυμάται προφορικές οδηγίες. Είχε πρόβλημα στο να εστιάζει σε έναν στόχο για εκτεταμένη περίοδο. Μερικές φορές δεν μπορούσε να κατορθώσει να μην τραβά την προσοχή της ήχοι ή και εικόνες από το περιβάλλον και αυτό παρεμπόδιζε τη δυνατότητά της να συγκεντρωθεί. Καθώς μεγάλωσε η Amanda, είχε αναπτύξει τις στρατηγικές για να εστιάζει τη προσοχή της αλλά αντιμετώπιζε ακόμα πολλές δυσκολίες από καιρό σε καιρό. Επιπλέον, παίρνει ένα φάρμακο που μπορεί να της προκαλέσει υπνηλία κατά περιόδους, αν και την βοηθά στη διάσπαση της προσοχής της.

Ο εκπαιδευτικός της, είχε την εμπειρία με ανθρώπους με ADHD και μετά από μια συζήτηση με τη Amanda, ήταν σε θέση να βάλει σε ισχύ μια σειρά πρακτικών ρυθμίσεων, για να ενισχυθεί η μελέτη της και να περάσει με επιτυχία τον διαγωνισμό των μαθηματικών. Αυτοί περιέλαβαν τα εξής:

• Δεδομένου ότι η Amanda έχει το πρόβλημα να εστιάζει σε έναν ενιαίο στόχο για εκτεταμένες περιόδους, συμφωνήθηκε να έχει την άδεια να κάνει μικρά διαλείμματα και να μπορεί να φύγει από την τάξη, να τεντώσει τα πόδια της, να πάρει καθαρό αέρα και να επιστρέψει στην αίθουσα όπου επικεντρώνεται εκ νέου.
• Επίσης, της ήταν δύσκολο ακόμα και να καθίσει κατά τη διάρκεια ενός μεγάλου διαγωνισμού. Με την υποβολή των ιατρικών εγγράφων των συνθηκών της Amanda, το Συμβούλιο Εξετάσεων, χορήγησε στη Amanda τον πρόσθετο χρόνο για να ολοκληρώσει το διαγωνισμό και της επέτρεψε να έχει διαλείμματα με εποπτεία όταν η ίδια τα χρειαζόταν.
•  Ο εκπαιδευτικός κανόνισε η Amanda να κάθεται πάντα μπροστά στη τάξη, κοντά στην πόρτα, έτσι ώστε να είναι λιγότερο αποσπασμένη σε σύγκριση με τους άλλους σπουδαστές της τάξης.
• Η Amanda είναι υπερευαίσθητη στους ήχους των ανεμιστήρων και του κλιματισμού και ο εκπαιδευτικός συμφώνησε ότι αυτά θα μπορούσαν να κλείνουν, για τα μαθήματα όπου παρευρισκόταν η Amanda.

Θυμηθείτε, η εμπειρία επάνω στην αναπηρία είναι ιδιαίτερα εξατομικευμένη, και οι άνθρωποι με την ίδια αναπηρία  μπορεί να έχουν πολύ διαφορετικές ανάγκες όταν γίνονται πρακτικές προσαρμογές. Είναι πραγματικά σημαντικό να διοργανωθεί μια συζήτηση με το  άτομο με αναπηρίες για τις  ιδιαίτερες ανάγκες του και τις λύσεις που απαιτούνται.